Bijeenkomst 26 september over ‘Erkenning’: Some things never change...

20 augustus 2019

In 2002 schreef Jolande Withuis het boek “Erkenning: van oorlogstrauma naar klaagcultuur”. Daarin beschrijft zij hoe Nederland na de tweede wereldoorlog worstelde met kwesties rond de erkenning en behandeling van oorlogsgetroffenen. Is de zo gewenste erkenning niet een januskop? Is er na de erkenning als slachtoffer nog een andere identiteit mogelijk? En is alle problematiek te wijten aan de erkende traumatische gebeurtenis? Dit zijn vragen waar behandelaren en patiënten niet alleen toen, maar ook nu nog hun hoofd over breken. 

Reden voor het NPN om hier eens een netwerkbijeenkomst aan te wijden. Het onderwerp werd belicht vanuit drie gezichtspunten: een Joods intergenerationeel perspectief, door historica Nicole Immler; het perspectief van uitgeprocedeerde vluchtelingengezinnen, door de manager van het AZC Katwijk, Marijke Klaassens; en het perspectief van getraumatiseerde politiemensen, door klinisch psycholoog Vivian Spiertz. Geen van de drie getroffen groepen bleek met de erkenning de rust en het geluk te vinden waar zij op hoopten. Oplossingen om het kind te behouden maar het badwater weg te gooien, vonden we niet. Wel waren alle aanwezigen geïnspireerd door de uitwisseling tussen wetenschap en praktijk. 

Het bovenstaande is een impressie van de gespreksleider van deze bijeenkomst, Jackie June ter Heide, klinisch psycholoog en onderzoeker bij Centrum '45.